Muktak (Short nepali poems)

दुइ मुक्तकहरु
+++++++++
"सत्य बोल्दा " र "झुक्किएको मौरी'"

- मधु माधुर्य

१.
सत्य बोल्दा असुरक्षित महशुस हुन्छ किन ?
किन ?
============================

सत्य बोल्दा असुरक्षित महशुस हुन्छ किन ?

राम्रो गर्न खोज्दा नराम्रो सोच्छन् किन ?

'मुटु दिएर' कसैलाई आफू रित्तिदा पनि

शंकै शंकाको भीरमा मान्छे जाकिन्छ किन ?

किन ?

सत्य बोल्दा असुरक्षित महशुस हुन्छ किन ?

किन ?

---------------------------------------------------

२.

....जस्तो भा'छु

POEM by Jit Putluhang Dewaan

कविता
"मान्छे"

जित पुत्लुहांग देवान

नाथे जस्तो लाग्छ मान्छे
बाघ/भालु अनि अर्ना जस्तो पनि त छैन मान्छे
दुइ खुटा अनि दुइहात
जिउ सगै जोडिएको फगत एक टाउका
कुनै सिङ छैन
तिखा दात अनि नंग्रा पनि छैन्
हेर्दा लाग्छ नाथे मान्छे !

बादररै जत्तिको पनि छैन मान्छे
न भिर न पाखामा दौडन सक्छ
न रुख रुख हागा समात्दै
उफ्रन र हाम्फाल्न सक्छ
हेर्दा लाग्छ नाथे मान्छे !

POEM by Madhu Krishna Shrestha

कविता

जुन उदाउने डाँडो छैन ....

डा. मधुकृष्ण श्रेष्ठ "माधुर्य"

...भुँइचालोले जोखेको पहिरो छ
त्यसको तल खोला छ
अब ...
मेरो गाउँमा
जुन उदाउने डाँडो छैन ..

नदी छ
ताल छ
तिर्खाएर छटपटाएको गला छ
सबै पानी दक्षिण बगाएर
हाराकिरी गर्ने कुलंगार-खानी यहीं छ

Madhu's Article

लेख

एउटा घटना ....

डा. मधुकृष्ण श्रेष्ठ "माधुर्य"

मस्कोको एउटा सुन्दर क्याफे |
वरिपरि ठूलो पार्क |
साँझको सन्नाटालाई चिरेर हाम्रो साहित्यिक जमातको कविताहरु जमिरहेका थिए ....

म कविता बाँचिरहेको थिएँ :

"...
.पिएर मलाई आँखाले बेस्सरी
तिमीले रित्याउन नसकेको मेरो अस्तित्व
दिएर नरित्तिने चोखो माया जस्तै
शुभ्र, अनन्त र अनमोल लागिरहेछ ..."

Pages